Broodje AP door Herman Evers

Vernet geeft advies en inzage in data rondom verzuim en inzetbaarheid van personeel.

03/01/2017 Uit de praktijk

 

De Autoriteit Persoonsgegevens helpt ons te gaan werken met een inzetbaarheidsprotocol
en te stoppen met denken en praten vanuit een ziekte-verzuimreglement.

 

Herman Evers inzetbaarheidsdenker leanU kent deze discussie wel: “Is het glas halfvol of half leeg?”. In sommige gevallen blijkt
dat beide antwoorden niet juist zijn. Er is wel een oplossing maar die komt voort uit
een andere kijk op de situatie namelijk: ‘Het glas is te groot!’.

‘Neem een ander kleiner glas, zodat er een andere werkelijkheid ontstaat en de discussie kan worden gestopt.”.
Dit gevoel bekruipt me ook bij de discussie rondom de beleidsregels “zieke werknemer” van de Autoriteit
Persoonsgegevens (AP). De beleidsregels kunnen gezien worden als een reactie van de AP op de
uitvoeringspraktijk waarin privacyregels steeds verder uit de pas (dreigen te) lopen met de Wet bescherming
persoonsgegevens.

“Het is immers niet de bedoeling dat een werkgever zelf gaat “dokteren”.

Als je merkt dat het alledaagse werk niet meer op de aloude vertrouwde manier kan blijven worden
uitgevoerd, dan brengt dat onzekerheid met zich mee. En dat moet wel leiden tot enige vorm van
weerstand. De AP weet met haar visie en uitwerking wel een gevoelige snaar te raken zo is te lezen in
de reacties vanuit het veld. Die zijn soms erg emotioneel van aard: “De AP snapt er niets van hoe het
er in ons werk aan toe gaat!”. Een enkele keer schiet een criticaster nog wat erger uit zijn slof.
Arbeidsrechtdocenten merken fijntjes de onvolkomenheden van de AP steekje. Vanuit de advocatuur
wordt al ‘gepleit’ om burgerlijk ongehoorzaam te worden, maar dan wel binnen de contouren van de
wet. Maar snappen al deze critici de AP eigenlijk wel? Gelukkig zijn de bedrijfsartsen (NVAB) er in
geslaagd om in gesprek te komen met de AP. Zij laten zien dat er met de AP een stapje verder kan
worden gezet. Dat kan werkgevers ook een grote stap verder brengen om het vraagstuk anders te
bekijken. Als we nou eens minder praten over de inhoud en wat meer nadenken over het glas,
komen we dan tot nieuwe inzichten? Laten we eens op zoek gaan naar dat andere glas en een beetje
‘out of the box’ denken over het omgaan met zieke werknemers.

“Je hebt wel iets te verbergen”.

Mogen we er vanuit gaan dat bij de AP verstandige mensen werken die het beste met ons voor
hebben? En dat zij soms zelfs verder kijken dan onze neus lang is? We mogen er ook vanuit gaan dat
iemand in zijn rol als werkgever of leidinggevende niet deskundig is op het medisch terrein, datzelfde
geldt trouwens ook voor de werknemer. Wat zijn ze elkaar dan aan het vertellen? De een doet zijn
verhaal met een eigen interpretatie, de ander luistert met zijn eigen persoonlijke ervaringen. En
Google wordt geraadpleegd zodat men als een praktijkassistent een antwoord of weerwoord kan
geven. Maar geen van beiden heeft kennis van zaken, en dat wordt normaal gevonden.

De achttiende-eeuwse Ierse toneelschrijver Oliver Goldsmith heeft eens zo mooi geschreven:
‘Stel me geen vragen, dan vertel ik je geen leugens.’

Waarom worden werkgever en werknemer dan wel verleid tot het geven en verkrijgen van medische
informatie waar deskundige medische kennis vereist is om het te begrijpen, te analyseren en te
evalueren. Dat komt misschien omdat de werknemer zich ‘moet ziek melden’, zo staat het in ons
ziekteverzuimreglement. Dat is de vertrouwde box met de bekende terminologie van waaruit we
werken en waar ‘ziekte’ toch nog steeds centraal staat. Tegelijkertijd benadrukt de AP ook nog eens
dat zij met name oordeelt over situaties waarin de werkgever en de werknemer ervoor kiezen om
met elkaar te spreken over ‘ziek’, ‘ziekmelden’, etc. Wat zou er gebeuren als we deze box eerst ‘ns
even gesloten houden en de oude terminologie en denkpatronen niet gebruiken? Dan geven we
onszelf de gelegenheid om de situatie door andere brilleglazen te bekijken. Misschien kunnen de
werkgever en werknemer elkaar dan ook beter begrijpen, worden ze minder verleid tot
medicaliseren en kunnen ze een beetje meer ontdokteren.

Herman schrijft nog meer…je kunt het allemaal lezen in zijn aangeleverde document Broodje AP

Boek Hoe(zo) Eigen Regie?

Wij maken gebruik van analytische cookies. Door de site te blijven gebruiken gaat u daarmee akkoord. Lees voor meer informatie ons cookie statement.

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten